Dom Hospicyjny w Pruszczu Gdańskim • +48 792 633 248 • kontakt@hospicjumpruszcz.pl

“Jak możesz to robić? Ja bym nie potrafił…” nie pamiętam ile razy słyszałam to pytanie. Tak, praca pielęgniarki hospicyjnej to trudne zadanie.

Po pierwsze trzeba zaakceptować śmierci i przyjąć ją do świadomości jako fakt, a z faktami się nie dyskutuje.

Po drugie trzeba zaakceptować cierpienie, ale nie ból. Medycyna jest w stanie opanować ból, duszność, ale nie jest w stanie zabrać człowiekowi lęku. Z tym każdy z nas będzie musiał poradzić sobie sam.

Koncentruje się więc na towarzyszeniu, dobrej komunikacji, nigdy nie mówię pacjentowi tyle ile nie jest w stanie udźwignąć. Nie ma sensu miażdżyć człowieka wiadomościami, których nie jest w stanie przyjąć.
Jestem krok za pacjentem, a nie przed nim. Skupiam się na każdym dniu, na budowaniu relacji, zaufaniu.

Spokojna śmierć to mój cel… jeśli uda mi się go osiągnąć to jestem bardzo szczęśliwa. Potem jest czas na emocje i bywa, że łza spływa po policzku, ale to zupełnie inna historia.

Członek Polskiego Towarzystwa Badania Bólu „PTBB” oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej „PTMP”. Uczestnik licznych konferencji, zjazdów towarzystw naukowych krajowych i  zagranicznych, wykładowca akademicki.

Swoją pracę opieram na stałym poszerzaniu wiedzy oraz partnerskiej relacji z pacjentem, w której najważniejszą rolę odgrywa przejrzysta komunikacja, szacunek oraz zrozumienie potrzeb chorego.

Jestem lekarzem, specjalistą neurologiem, z pasją pracującym w hospicjum, gdzie oferuję wsparcie pacjentom. Moją misją jest zapewnienie komfortu oraz godnej opieki w najtrudniejszych momentach życia. Wierzę, że każdy pacjent zasługuje na empatyczne podejście oraz wsparcie na tym ważnym etapie.

Jestem lekarzem w trakcie specjalizacji z chirurgii ogólnej. Doświadczenie zdobywane w pracy szpitalnej łączę z zaangażowaniem w opiekę paliatywną, która stanowi dla mnie wyjątkowo ważną część medycyny. W hospicjum staram się nie tylko leczyć, ale przede wszystkim towarzyszyć pacjentom i ich bliskim, dając poczucie bezpieczeństwa i wsparcia. Praca ta uczy mnie uważności, empatii i przypomina, że w medycynie najważniejszy zawsze pozostaje człowiek.

Swoje doświadczenie zdobywała na oddziałach szpitalnych.

Do naszego zespołu dołączyła, ponieważ kocha wyzwania, a praca w środowisku tym właśnie dla niej jest!

Posiadam bogate ponad 20-letnie doświadczenie, które chciałbym wykorzystać w szczególnej pracy jaką jest opieka paliatywna.

Uważam, że uśmiech jest uniwersalnym komunikatem, dlatego chciałbym się nim podzielić.

Przez wiele lat pracowała na oddziałach szpitalnych, w szczególności na internie, intensywnej terapii i SOR. Przez kilka lat była także instrumentariuszką ortopedyczną. Wybrała hospicjum, gdyż tam może nawiązać kontakt z tymi, którymi się opiekuje. Niestety, bardzo często podczas pracy w szpitalu nie miała czasu pogłębić relacji z podopiecznymi. Śmierć traktuje jako nieuniknioną część życia, akceptuje ją, a relację z człowiekiem pod koniec życia traktuje jako największy przywilej i zaszczyt. ,,Śmierć nie jest przeciwnikiem życia, ale jego towarzyszem.” – Haruki Murakami.

Doświadczona pielęgniarka z wieloletnim stażem. Z pasją wykonuje swoją pracę, szczególnie ceniąc sobie kontakt z ludźmi i możliwość niesienia im wsparcia. Praca w hospicjum daje jej głębokie poczucie sensu i spełnienia – to dla niej nie tylko zawód, ale także misja. Empatia, cierpliwość i zaangażowanie to wartości, które towarzyszą Magdzie każdego dnia.

Jestem pielęgniarką z ponad 30-letnim doświadczeniem na oddziałach: neurochirurgii, chirurgii naczyń, chirurgii ogólnej, chirurgii chorób piersi i urologii. Ostatnie kilka lat pracowałam w punkcie pobrań badań laboratoryjnych, gdzie pogłębiłam wiedzę na temat badań diagnostycznych.

Moje doświadczenie i empatię będę wykorzystywać do profesjonalnej opieki paliatywnej w Hospicjum.

W 2017 roku ukończyłem studia magisterskie z fizjoterapii na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym.

Od początku swojej kariery zawodowej związany jestem z Pruszczem Gdańskim. Przez kilka lat pracowałem w przychodni. Obecnie, poza własną praktyką, staram się wspierać działania Domu Hospicyjnego.

Bycie fizjoterapeutą to dla mnie nie tylko praca, ale również wielka przyjemność i satysfakcja. Nie wyobrażam sobie, żebym mógł robić cokolwiek innego. Chociaż nie zawsze wszystko idzie tak jak bym chciał, zmęczenie daje w kość, a plecy wołają o masaż, to uśmiech Pacjenta robiący kolejny krok wynagradza wszystko!

W 2006 roku ukończyła studia magisterskie z psychologii na Uniwersytecie Gdańskim. Od tego czasu praca psychologa jest dla niej źródłem nieustającej inspiracji i mądrości.

W hospicjum kieruje się dawaniem pacjentom poczucia bezpieczeństwa oraz tworzeniem przestrzeni na ich myśli i uczucia. Towarzyszy im z szacunkiem i uznaniem w procesie zmian wewnętrznych – dotyczących oswajania śmierci, a zarazem oswajania życia. Jej marzeniem jest, aby każdy mógł w trudnym momencie swojego istnienia spojrzeć na siebie z życzliwością i współczuciem pełnym miłości. Śmierć i strata nie muszą oznaczać cierpienia samotności. Mogą otwierać na akceptację tego, co można otrzymać od świata i samego siebie.

Jestem psychologiem, absolwentką Uniwersytetu SWPS w Sopocie, gdzie ukończyłam jednolite studia magisterskie z psychologii.

Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. pracując w domu seniora, gdzie towarzyszyłam osobom z chorobami neurodegeneracyjnymi. Praca ta nauczyła mnie cierpliwości, wrażliwości na zmieniające się potrzeby pacjentów oraz szacunku dla ich historii i tempa przeżywania codzienności. W hospicjum zajmuję się wsparciem psychologicznym pacjentów, ich bliskich oraz rodzin. Towarzyszę w przeżywaniu trudnych emocji, rozmowach o lęku, stracie, pożegnaniach, ale też w odnajdywaniu sensu, spokoju i tego, co w danym momencie jest dla pacjenta najważniejsze. Wspieram również rodziny w procesie adaptacji do choroby i żałoby. Praca w hospicjum jest dla mnie przede wszystkim spotkaniem z drugim człowiekiem – takim, jakim jest tu i teraz. Wierzę, że nawet w najtrudniejszych momentach można stworzyć przestrzeń na autentyczność, bliskość i poczucie bycia wysłuchanym.

W codziennej pracy stawia na profesjonalizm oraz życzliwość, aby efektywnie wspierać działalność Naszej Fundacji i budować pozytywne relacje.

Od początku istnienia hospicjum byłam z nim związana jako wolontariuszka — z potrzeby serca, nie z obowiązku. Dziś tę samą wrażliwość i zaangażowanie wnoszę w rolę managera ds. wolontariatu i projektów społecznych. Znam to miejsce od środka: ludzi, emocje, codzienne wyzwania i małe cuda, które dzieją się wtedy, gdy ktoś po prostu jest obok. Łączę doświadczenie, empatię i umiejętność działania, wierząc, że nawet w najtrudniejszych momentach można budować przestrzeń pełną uważności, wsparcia i sensu.  

Ksiądz Piotr pełni posługę proboszcza Parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Pruszczu Gdańskim. To kapłan bliski ludziom, pełen ciepła i empatii, który duchowo wspiera pacjentów hospicjum, ich bliskich oraz cały zespół opiekuńczy.

Kilka faktów z jego drogi kapłańskiej:

• święcenia kapłańskie przyjął 21 czerwca 1997 roku,
• od 2016 roku posługuje w Pruszczu Gdańskim,
• wcześniej związany m.in. z parafiami w Gdyni, Gdańsku i Wejherowie,
• pełnił funkcję dyrektora Archidiecezjalnego Domu Rekolekcyjnego w Straszynie.